نگارنده: محمد علی معصومی

بخش نهم: مبادله هديه

     هديه دادن و هديه گرفتن در زندگي روزمره و در تشريفات امري معمولي است، اين كار براي تحكيم مودت و تداوم دوستي و به عنوان يادبود مفيد مي‌باشد.

    اصولي كه در هديه دادن و هديه گرفتن بايد رعايت نمود:

   به طور معمول هديه، بايد متناسب با شؤنات فرد هديه دهنده و هديه گيرنده انتخاب شود.

   شايسته است وسايل شخصي نظير عطر, ادوكلن, پيراهن و غيره را تنها به دوستان و نزديكان هديه داد.

   هدايای رسمي بايد از صنايع دستي و توليدات داخل كشور انتخاب گردد.

   هدايای رسمي بايد به طور مناسب انتخاب و در موقع مناسب اعطا گردد.

   معمولاَ به هنگام بازديد و يا سفرهاي خارجي و در اولين ملاقات هدايا بين مقامات عالي رتبه مبادله مي‌شود.

   براي رؤساي كشورها و مقامات عالي رتبه مي‌بايست هديه با دقت انتخاب و حتماَ آرم كشور به نحوي بر روي آن پيش بيني شود.

   اين نوع هدايا مي‌بايست همراه با كارت فرد هديه كننده ارسال و يا اعطا گردد.

   هدايا همواره مي‌بايست در بسته بندي مناسب عرضه و نام كامل و عنوان فرد هديه گيرنده بر روي آن نوشته شود.

   به هنگام مبادله هدايا, بسته بندي‌ها مي‌بايست باز و در خصوص هدايا از جانب طرفين توضيحات لازم ارائه گردد.

   در صورتي كه هدايا ارسال شده باشد، مي‌بايست به وسيله كارت ويزيت تشكر نمود.

   هداياي فاسد شدني نظير خاويار مي‌بايست به هنگام تحويل خاطر نشان و نگهداري آن در يخچال يادآوري گردد.

   ارسال هديه گران قيمت براي افراد ناآشنا و به منظور انجام خدمتي خاص شايسته نيست و ممكن است به عنوان تطميع تلقي گردد.

  اصولاَ اعطاي هديه گران قيمت به شخصيت هاي رسمي، روزنامه نگاران و اعضاي هيأت ‌هاي خارجي توصيه نمي‌گردد. اين اقدام همواره مي‌تواند شبهه برانگيز باشد.

   هدايايي كه به مقامات و شخصيت هاي عالي مقام اعطا مي‌گردد به طور معمول در موزه نگهداري مي‌شود.

بخش دهم: ضرورت تهيه شرح حال

    در زندگي روزمره و در مراودات بين‌المللي شيوه‌اي خاص براي معرفي افراد معمول شده است. در گذشته شايد ارايه رونوشتي از مدرك تحصيلي مي‌توانست جواب گوي نياز مؤسسات آموزشي, دستگاه‌ هاي اجرايي و يا دبيرخانه همايش‌ها براي شناسايي فرد از لحاظ مدارج علمي باشد. امروزه روش معمول گرفتن شرح حال افراد است كه مواردمندرج در آن مي‌تواند تصوير روشنی از مشخصات فردي‏, مدارج علمي, تجربيات كاري, تأليفات و ويژگي هاي پرسنلي را در اختيار طرف مقابل قرار دهد.

    اين شيوه معرفي به شرح حال Curriculum Vitae يا مختصر شده آن CV مرسوم است كه معاني مترادف آن مي‌تواند بيوگرافی و يا Bio-data   باشد.

    به طور معمول يك CV   مي‌تواند حاوي موارد ذيل باشد.

الف: مشخصات پرسنلي

-   نام

-   نام خانوادگي

-   سال تولد

-   وضعيت تأهل

-   نشاني پستي

-   شماره تلفن

-   نشاني ايميل  

ب: تحصيلات

-   تحصيلات متوسطه:

-   مدارك تحصيلي دانشگاهي: ليسانس، فوق ليسانس، دكتري، فوق دكتري

پ: زبان هاي خارجي

-   زبان مادري

-   انگليسي، فرانسه، و ... .

ت: دوره‌هاي حرفه‌اي و آموزشی

-   دوره‌هاي آموزشی كامپيوتر در مؤسسه .....

-   دوره‌هاي مستند سازي در مؤسسه .....

-   دوره يورش فكري در مركز ....

ث : دوره‌هاي آموزش حرفه‌اي جهت ارتقای مقام

-   دوره آموزش بدو استخدام

-   دوره كارشناسي ارشد

-   دوره‌هاي مديريت

-   دوره‌هاي عالي

ج: سفرهاي كاري به خارج از كشور:

-   سال 1980: بازديد از موسسه ....

-   سال 1985: شركت در اجلاس مجمع عمومي

-   سال 1990: شركت در اجلاس ساليانه WTO

-   سال 2000: بازديد از مقر يونيسف در پاريس

چ: شركت در كنفرانس هاي بين‌المللي

-   سال 1982: شركت در كنفرانس غير متعهدها در نيكوزيا

-   سال 1982: شركت در كنفرانس اسلامي

-   سال 1987: شركت در اجلاس حقوق بشر در لاهه

-   سال 1992: شركت در اجلاس ساليانه اوپك در وين

-   سال 1996: شركت در كنفرانس درياي خزر در تهران

-   سال 2001: شركت در كنفرانس اكو در تهران

ح: تأليفات

-   مقاله: نگاهي به بحران قبرس. مجله سياست خارجي: تهران، 1985

-   مقاله: جايگاه ايران در صنعت توريسم جهاني، مجله جهانگردي،‌ تهران، سال 1977

-   مقاله: ضرورت پيوستن ايران به طرح كلان انرژي اروپا، مجله سياست خارجي، تهران، 1998

-   كتاب ....

خ : نشان ها و مدال ها

-   مدال درجه يك خدمت، وزير امور خارجه جمهوري اسلامي ايران، 1996.

-   مدال درجه 2 كار، رياست محترم جمهوري اسلامي ايران، 1999.

-   مدال ....

د : سرگرمي‌هاي مورد علاقه

-   تنيس

-   راهپيمايي

-   تماشاي فيلم سينمايي 

نکاتی که در تهیه شرح حال باید مورد توجه قرار گیرد

-   شرح حال يا CV معرفي مطلوب يك فرد به طور غيابي است و يا مي‌تواند توسط خود فرد تسليم گردد.

-   در تهيه شرح حال مي‌بايست صداقت و امانت لازم به كار برده شود و صرفاَ مشخصات واقعي فرد ذكر گردد.

-   ارائه يك شرح حال كامل به يك وزارت خانه، مؤسسه و مركز علمي و يا دبيرخانه يك همايش مي‌تواند در پذيرش فرد، نقش مؤثري را ايفا نمايد.

-   بديهي است در مواردي كه فرد قصد ادامه تحصيل و يا استخدامي در محلي را داشته باشد اصل مدارك تحصيلي نيز مي بايست به مراجع ذيربط تسليم گردد.

منابع و ماخذ

الف) به زبان فارسي

1. معصومي، محمد علي و جمعي از همكاران وزارت امور خارجه، ديپلماسي عملي و تشريفات ديپلماتيك، جلد اول، تشريفات وزارت امور خارجه، تهران، 1373.

2. معصومي، محمد علي و جمعي از همكاران وزارت امور خارجه، ديپلماسي عملي و تشريفات ديپلماتيك، وظائف و ويژگي هاي ديپلماتيك، جلد دوم، تهران، 1373.

3. شه وري، احمد، مقدمه اي بر ديپلماسي عملي، اداره اطلاعات و انتشارات وزارت امور خارجه، تهران، 1375.

4. بابا شاهي آشتياني، مصطفي، آداب و رسوم پذيرش سفراء در ايران از ابتدا تا عصر صفويه، تهران، 1370.

5. معصومي، محمد علي، سير تحول تشريفات و حقوق ديپلماتيك در روابط بين‌المللي، رساله ارتقاء مقام، تهران، 1367.

6. معصومي، محمد علي، راهنماي هيأت هاي ديپلماتيك، كنسولي و سازمان هاي بين‌المللي مقيم جمهوري اسلامي ايران، رساله ارتقاء مقام، تهران ، 1370.

7. معصومي، محمد علي، طرح پيشنهادي آئين تشريفات جمهوري اسلامي ايران، تهران، 1370.

8. معصومي، محمد علي، كد رفتار بين‌المللي و تشريفات، مركز آموزش هاي ديپلماتيك، وزارت امور خارجه، جزوه درسي، تهران، 1379.

9. صدر، جواد، حقوق ديپلماتيك و كنسولي، انتشارات مركز مطالعات عالي بين‌المللي، دانشگاه تهران، 1355.

10.  توكلي، احمد، تشريفات ديپلماتيك، انتشارات تهران مصور، تهران.

11. ذوالعين، پرويز، آداب و آئين تشريفات، مركز آموزش هاي ديپلماتيك، جزوه درسي، تهران.

12.  مقدمه اي به آداب و آئين تشريفات، وزارت امور خارجه، مركز آموزش هاي ديپلماتيك، تهران، 1376.

13.   منجد، صلاح الدين، رسل الملوك سفيران ترجمه پرويز اتابكي، سازمان انتشارات و آموزش انقلاب اسلامي، تهران.

ب) به زبان انگليسي

1. Jan Mccoffee, Mary and innis, Pauline (protocol), Devon, Inc, Washington D.C 1985.

2. Satow sir Ernest, (A Guide to Diplomatic Practice, Longman s, Green & Co. London 1956.

3. Wood, john R. Serres. Jean, (Diplomatic Ceremonial & Protocol), Columbia University press, New York, 1970.

4. Feltham, R. G. (Diplomatic Hand Book) Longman London, 1977.

5. Nicolson, Sir Harold, (Diplomacy), Oxford University press, 1969.

6. Brownlie, LAN. Principles of public international Law. Fourth Edition, Oxford, clarendon press, 1990.

ج) به زبان فرانسه 

1. Serres jean, manuel pratioue de protocole , Editions de la Bievre 1988